بررسی مساله هولوکاست(Holocaust)

دیدگاه رهبر حکیم انقلاب درباره هولوکاست

erasmus — Thu, 15 Mar 2007 16:28:32 GMT

مقام معظم رهبري در سال 79 و در خطبه هاي نمازجمعه براي اولين بار با تاييد ضمني نظرات روژه گارودي دانشمند تاريخ دان فرانسوي، از ضرورت آزادي دانشمندان غرب براي طرح نظراتشان در مورد تاريخ‌سازي صهيونيست‌ها دفاع كردند.

همچنین رهبر حکیم انقلاب در بخشي از خطبه نمازجمعه در تاريخ 23/2/79 فرموده اند: اگر يك نفر پيدا شد و عليه صهيونيسم حرف زد - مثل آن آقاى فرانسوى كه چند جلد كتاب عليه صهيونيستها نوشت و گفت اين كه مى‏گويند يهوديان را در كوره‏هاى آدم‏سوزى سوزاندند، واقعيت ندارد - طور ديگرى با او رفتار مى‏كنند! اگر كسى وابسته به سرمايه‏داران نباشد و مراكز قدرت سرمايه‏دارى نباشد، نه حرفش زده مى‏شود، نه صدايش به گوش كسى مى‏رسد و نه آزادى بيان دارد! آرى؛ سرمايه‏داران آزادند كه به‏وسيله روزنامه‏ها و راديوها و تلويزيونهاى خودشان، هرچه را كه دلشان مى‏خواهد، بگويند! اين آزادى، ارزش نيست؛ اين آزادى، ضدّارزش است. مردم را به بى‏بندوبارى و به بى‏ايمانى بكشند؛ هرجا مى‏خواهند، جنگ درست كنند؛ هرجا مى‏خواهند، صلح تحميلى درست كنند؛ هرجا مى‏خواهند، اسلحه بفروشند. آزادى يعنى اين!

ايشان همچنين در افتتاحيه اولين كنفرانس بين المللي دفاع از مردم فلسطين در سالن اجلاس سران در تاريخ 4/2/80 فرموده اند: اشغال اين سرزمين براساس يك طرح چندجانبه، پيچيده و با هدف جلوگيرى از اتّحاد و پيوستگى مسلمانان و پيشگيرى از تأسيس مجدّد حكومتهاى قدرتمند مسلمان بود. دلايلى در دست است كه نشان مى‏دهد صهيونيستها با نازيهاى آلمان روابط نزديك داشتند و ارائه آمارهاى اغراق‏آميز از كشتار يهوديان، خود وسيله‏اى براى جلب ترحّم افكار عمومى و زمينه‏سازى براى اشغال فلسطين و توجيه جنايات صهيونيستها بوده است. حتّى دلايلى در دست است كه عدّه‏اى از اراذل و اوباشِ غيريهودىِ شرق اروپا را به نام يهودى به فلسطين كوچانيدند تا با پوشش حمايت از بازماندگان قربانيان نژادپرستى، يك حكومت معاند اسلام را در قلب جهان اسلام نصب كنند و پس از سيزده قرن، يك گسستگى بين مشرق و مغرب اسلامى ايجاد نمايند.

همچنين در تاريخ 18/11/84 رهبر حكيم انقلاب اسلامي به صراحت هولوكاست را افسانه خواندند و افزودند: آزادى بيان - كه آنها دم از آن مى‏زنند - به آنها اجازه نمى‏دهد كه در باب افسانه‏ى كشتار يهوديان - معروف به هلوكاست - كسى ترديد بكند. در آن قضيه، جاى آزادى بيان نيست! در كشورهاى اروپايى، افراد زيادى - از دانشمند و محقق و مورخ و مطبوعاتى و غيره - از ترس جرأت نمى‏كنند ترديدى را كه نسبت به اين قضيه در دل‏شان هست، ابراز كنند. بعضى‏ها هم معتقدند قضيه از اصل دروغ است، اما جرأت نمى‏كنند بگويند؛ چون ديده‏اند هر كس بگويد، مجازات خواهد شد؛ زندان مى‏اندازند، تعقيب مى‏كنند، از حقوق محرومش مى‏كنند.

ايشان همچنين در تاريخ 8/10/85 و در ‍يام به كنگره عظيم حج رفتار دوگانه غرب را در برابر آزادي بيان به شدت مورد انتقاد قرار دادند و نوشته اند: حمایت از اهانت‌كنندگان به مقدسات اسلام و حتی افتراء و اهانت صریح بلندپایگان غربی ازقبیل پاپ به این آئین الهی و متقابلاً جرم شمردن تحقیق و تردید درباره‌ی هولوكاست و كیان صهیونیستی.

سخن

history-holocaust — Sun, 11 Feb 2007 13:26:18 GMT

امروز قبله اول مسلمین، به دست اسرائیل این غده سرطانی خاورمیانه افتاده است

امام خمینی(ره)

پیام

zeus — Tue, 06 Feb 2007 15:36:18 GMT

انقلاب اسلامي بزرگترين انفجار تاريخ بعد از ظهور اسلام است.

شش میلیون قربانی یک واقعیت یا داستان

erasmus — Tue, 06 Feb 2007 13:38:18 GMT

اولین بحثی که در موضوع هولوکاست مطرح می شود مسئله کشته شدن شش میلیون یهودی است.
این آمار در سال 1946 از سوی دادگاه بین‌المللی نظامی در نورنبرگ و با استناد به شهادت "رودولف هس" افسر نیروی مخصوصی پلیس آلمان نازی است که فرماندهی آشویتس را برعهده داشت، اعلام شد.
به نظر می رسد که شهادت بسیار مهم هس همچنین اعترافات وی که در دادگاه بین‌المللی نورنبرگ نیز مورد استفاده قرار گرفته است دروغ بوده و این اعتراضات با ضرب و شتم هس، گرفته شده است و همسر و فرزندان وی نیز به مرگ و تبعید در سیبری تهدید شدند.
امروزه بسیاری از مورخین حتی مورخین یهودی همچون "تونی جودیت"، "خاخام مایکل گلدبرگ"، " نورمن فینکل استاین"، "پاولا هایمن" این میزان را زیر سؤال برده اند و اگر چنین باشد چندین تن از برجسته‌ترین مورخان (یهودی) هولوکاست را باید از جمله "منکرین" آن قلمداد نمود.
پروفسور "رائول هیلبرگ" نویسنده کتاب مرجع " نابودی یهودیان اروپا"، کشته شدن شش میلیون یهودی را نمی‌ پذیرد. وی کل مرگ و میرها را به هر دلیل 1/5 میلیون نفر می‌داند."جرالد ریتلینگر" نویسنده کتاب "راه‌ حل نهایی"، نیز تعداد شش میلیون نفر را نمی ‌پذیرد. براساس برآوردهای وی تعداد کشته شدگان یهودی زمان جنگ حداکثر 6/4 میلیون نفر است، وی تاکید کرد که این رقم به دلیل فقدان اطلاعات موثق، فرضی است.
روزی ، اگر فردی می گفت که هیتلر دستور ریشه‌کنی یهودیان اروپا را صادر نکرده است، جزء منکرین هولوکاست بود، اما این موضوع دیگر امروزه صدق نمی کند.
به عنوان مثال رائول هیلبرگ در ویرایش سال 1961 کتاب خود به نام "نابودی یهودیان اروپا" می‌نویسد که هیتلر در دو نوبت دستور ریشه‌کنی یهودیان را صادر کرده است ؛ اول در بهار سال 1941 و بار دوم اندکی پس از آن، اما هیلبرگ در سه جلد تجدید نظرشده کتابش در سال 1985 این مطالب را حذف کرده است.
کریستوفر براونینگ، مورخ هولوکاست نیز در ویرایش جدید این کتاب تمام "رفرنسها" به دستور یا تصمیم هیتلر برای "راه‌حل نهایی" را حذف کرده است.
امروزه حتی تعداد تقریبی افرادی که در آشویتس- مرکز اصلی کشتار یهودیان- جان باخته‌اند، نیز مشخص نیست.
در دادگاه بین‌المللی نورنبرگ متفقین ادعا کردند که آلمان‌ها چهار میلیون نفر را در آشویتس کشته‌اند. تا اینکه در سال 1990 یک لوح یادبود در آشویتس نصب و از این امر حکایت نمود که:
"چهار میلیون نفر به دست قاتلان نازی بین سالهای 1940 تا 1945 مورد شکنجه قرار گرفته و کشته شده‌اند".
پاپ ژان پل دوم در جریان بازدید خود از این مکان در سال 1979، در مقابل این مکان یادبود ایستاد و برای چهار میلیون قربانی طلب آمرزش نمود.
با این وجود موزه دولتی آشویتس لهستان در ژوییه سال 1990 همگام با مرکز هولوکاست یادواشم اسرائیل تأکید کردند که رقم چهار میلیون نفر اغراق‌آمیز بوده است و به همین علت ارجاع به آن از یادبود آشویتس برداشته شده است.
مقامات لهستان و اسرائیل، رقم احتیاط ‌آمیز 1/1 میلیون کشته در آشویتس را اعلام کردند." ژان کلود پرساک" محقق فرانسوی در کتاب خود در مورد آشویتس خاطرنشان کرد که حدود 775 هزار نفر در سالهای جنگ کشته شده ‌اند.
در نتیجه می توان چنین عنوان کرد که رقم شش میلیون در اعتراف بحث انگیز هس تبدیل به رقمی مقدس شده است رقمی است که بحث های بسیاری در باره آن وجود دارد.

از جمله مسائلی بحث برانگیز دیگر می توان به نوشته شدن اعترافات هس به زبان انگلیسی اشاره کرد در حالی که وی اصلا انگلیسی نمی دانست.

در این مورد همچنان پرسش های زیر وجود دارد :
چرا داستانهای بازماندگان در آرشیو موزه ها نگهداری می شوند و در معرض دید عموم قرار نمی گیرند؟
چرا کسی دلایل علمی مورخین را مبنی بر اینکه از اتاقهای گاز موجود در اردوگاهها نمی توان برای کشتار استفاده کرد، هنوز رد نکرده است؟
چرا در اردوگاهی که ادعا می شد اردوگاه مرگ می باشد، بیمارستانی برای معالجه بیماران وجود داشته و اینکه چرا بیماران از افراد سالم در این اردوگاه قرنطینه می شدند که این اقدامات با ماهیت و طبیعت اردوگاههای مرگ ناسازگار است.
و اینکه چرا هرگونه بحث، تحقیق وتفحص در باره این موضوع منع شده است و آیا این مساله سست بودن پایه های استدلال این بحث را نشان نمی دهد.

قوانين ضد تحقيق در مورد هولوکاست

erasmus — Tue, 06 Feb 2007 13:28:18 GMT

در 13 ژوئيه 1990، قانونی دربار آزادی رسانه ها در فرانسه وضع شد كه بر اساس مفاد آن، زير سؤال بردن مسئله «هولوكاست»، در سه فرضيه اساسی مربوط به آن، يعنی كشتار ادعايی يهودی ها، اتاق های ادعايی كشتار با گاز و آمار ادعايی شش ميليون كشته يهودي در جنگ جهانی دوم، جرم تلقي مي شود. هر كس در فرانسه از اين قانون تخلّف كند به يك ماه تا يك سال زندان و پرداخت خسارت و جريمه اي بين 2000 تا 300000 فرانك (333 تا 50000 دلار) محكوم مي شود0
به راستي چه مي توان گفت؟ جالب آنجاست كه فرانسه را مهد آزادی و دموكراسی می دانند حال آنكه وضع چنين قانونی، با ابتدايی ترين آزادی هاي انسانی و اجتماعی در تضاد آشكار است. چگونه است كه در غرب می توان مقدسات را زير سؤال برد، حتي در وجود حضرت مسيح(ع) تشكيك كرد ولی درباره كوره های آدم سوزی و يا اتاقهای گاز نمی شود تحقيق كرد و ترديد وارد نمود. چه اراده ای در سطح بين الملل وجود دارد كه می خواهد مانع تحقيق و كشف حقايق در اين زمينه شود؟ به راستی چه دست هايی در پی تأثيرگذاری بر فضاي دنياي امروز هستند كه حتی تحقيق برای كشف حقايق موجب آشفتگی آنها می شود؛ اصولا اثبات ادعاي فاحش و بزرگي همچون هولوكاست تا چه حد مي تواند منافع لابی نشينان صهيونيست را فراهم آورد كه حتي در كشورهاي به اصطلاح متمدن و آزاد هم نمی توان به تحقيق و پژوهش پيرامون واقعه ای تاريخی آن هم مربوط به تنها نيم قرن پيش، پرداخت.
امّا «روبرت فوريسون» پرسش اول را اينگونه جواب می دهد:
«تهيّه و تصويب چنين قانونی در فرانسه، ناشی از القائات و اعمال فشار اسرائيل است. طرح اين موضوع در سال 1968، از سوي چند نفر مورخ يهودي، از جمله «پی ير ويدال ناكه»، «سرژ ولرز»، «فرانسوا بداريدا»، با همكاری و همراهی «رنه ساموئل سيرات» خاخام بزرگ فرانسه، ارايه شد. قانون ياد شده در سال 1990 و به ابتكار «لوران فابيوس»، نخست وزير سابق فرانسه وضع شد. فابيوس قبلاً عضو دولت سوسياليستی و رئيس مجلس ملی فرانسه بود و به عنوان يك مبارز يهودي كه در راه آرمان يهوديت تلاش می كرد، شناخته می شد. در خلال همان دوره زمانی (ماه مه 1990)، يك مورد بي حرمتي به چند سنگ قبر در گورستان يهوديان «كار پنتراس» واقع در ناحیه پروونس، جنجال و غوغايی را در رسانه هاي گروهی برانگيخت؛ اين جنجال هر نوع تمايل و اقدام قانونگذاران وابسته به جناح مخالف را برای ابراز و اعلان مقاومت در برابر لايحه قانونی مزبور، خنثی كرد.
حدود دويست هزار نفر از راهپيمايان يهودی، در شهر پاريس در حالي كه تعداد زيادی پرچم اسرائيل را با خود حمل مي كردند، عليه جرياني كه آن را «بازگشت شتابزده گله ای از حيوانات وحشی» می ناميدند، به تظاهرات پرداختند. ناقوس بزرگ كليساي نتردام، درست مانند اين كه حادثه مهم و غم انگيز استثنايي در تاريخ فرانسه روي داده باشد به صدا درآمد. متن اين قانون در تاريخ 41 ژوئيه 1990 كه در فرانسه تعطيل ملی است در نشريه رسمي به اطلاع عموم رسيد.
متأسفانه در ديگر كشورهای اروپايی وضع بهتر از فرانسه نيست. بر اثر اعمال فشار سازمان های يهودی محلی و بين المللی و به تقليد از فرانسه، كشورهايي نظير آلمان، اتريش، بلژيك، سوئيس، اسپانيا و ليتوانی نيز قوانين مشابهی را تنظيم و تصويب كردند.

بخشی از مقاله «هولوكاست، منطقه ممنوعه محققان» در روزنامه کیهان.

سرگذشت یک مخالف هولوکاست

zeus — Mon, 05 Feb 2007 13:19:18 GMT

:: روبر فوريسون پس از بيان عقايدش
مورد ضرب و شتم گروه‌هاي فشار صهيونيست قرار گرفت.

روبـر فـریسـون،‎ مـورخ‎ فـرانسـوی،‎ سخنان‎ رئیس‎ جـمهـوری‎ ایـران‎ را دربـاره‎ ادعـای‎ كشتار جمعی‎‎ یهودیان‎ در جنگ‎ جهانـی دوم‎ ستود و آن‎ را حــادثــه‎‌ای‎ شـگــرف‎ و مهـم‎ در تاریخ‎ دانست‎. این‎ استاد سابق‎ دانـشگـاه‎‎ فـرانـسـه همچنین‎‎ به‎ تشریح‎ دلایـل‎ غیـر واقعـی‎ بـودن كشتار یهودیان‎ پرداخته‎ است.

به گزارش واحد مركزی خبر، فوریسون‎‎ با رد كشتـار یهـودیـان بـه‎ دسـت‎ آلمانی‎‎‎ها طی جنگ‎ جهانـی دوم‎ افــزود: بـرای‎ اولین‎‎ بار پس‎ از پایان جنگ‎ جهـانـی‎ دوم‎ و گذشـت ‎ 60سـال‎ از آن‎ یـك‎ دولتـمـرد سیاسـی‎ كـه‎‎ از اهـمیـت‎ ویـژه‌ای‎ در جـهـان‎ سیاست‎‎ برخــوردار اسـت‌، مسـئلـه‎ كشـتـار یهودیان‎‎ را زیـر سـوال‎ برد كه‎ تا كنون هیچ‎ یك‎ از روسـای‎‎‎ جمـهـوری آمریكا و كشورهـای غربـی‎‎ حتـی واتیـكـان‎ و كاتـولیـك‎ هـا از چنین‎‎‎ شهامتی‎ برای ‎بیان ایـن مطلب‎ برخوردار نبوده‎اند.
نویسنده کتاب مشهور «اتاق‌های گاز، واقعیت یا افسانه؟» كه ‎ 76 سـال‎ ســن‎ دارد و دارای دو ملـیــت‎‎ انـگلـیسـی‎ و فـرانســوی‎ اســت، پیـشتـر استـاد دانشگاه‎‎ لیون‎ در فـرانـسـه بود، امــا در ســال ‎ 1979دولـت‎ فـرانـسـه‎ فعالیت‎‎ كـاری‎‎‎ وی را بـه‎‎ علت عقایدی كه در زمینه‎ هولوكاست‎ و كـشتـار یهـودیـان‎ دارد متوقف‎ كرد.
فوریسون‎ كه‎ در كار بازنگری‎ در تاریخ‎ نیـز فعالیت‎ دارد، می‎ گـویـد: بــر اســاس‎ ادعاهای‎ یهودیان، آلمانی‎ها در طول‎ جـنـگ‎ جهانی‎ دوم‎ و در بیـن‎ سـال‎هــای 1941 تــا 1945 به‎ قتل‎ عام‎ یهودیان‎ مبادرت‎ كردنـد و آن‎ هـــا را در اتــــاق‎ هــــای‎‎ گــــاز اردوگـاه‎هـای‎ خـود می‎كشتند و سپس‎ اجـسـاد آن‎‌ها ‌را در كوره‎های‎‎ آدم‎ سوزی می‌سوزاندند كه‎‎‎ از نظر بازنگـران‎‎ تاریخ‎ این مساله بـه طور كامـل‎ غلـط و غــیــر منـطقـی‎ و دروغ است‎.
این‎‎ تاریخ‎ شناس‎ افزود: بــازنـگــران تـاریـخ‎ دلایل‎ بسیاری‎‎ برای رد این‎ مـطلـب‎ دارند كـه‎‎‎ از آن‎‎ جـملـه ایــن كــه اگــر نـظامیــان‎‎‎ و فرماندهان آلمانی، یهودیان را به‎ كمپ‎ خود در آلمان‎ باز می‎گرداندند و سپس‎‎ می‎كشـتنـد باید پس از گـذشـت‎ سـه‎ تـا چهار سال‎ اشغالگـری‎ آلمـان‎، دیگـر هـیـچ‎ یهودی‎ وجود نداشته‎‎ باشد، در حالی‎ كه همچنان‎ تعداد زیـادی‎‎ یهـودی در روسیه، لهستان، فرانسه‎ و حتـی‎ آلمـان‎ و دیگر كشورها وجود دارد.
استاد سابق‎ دانشگاه‎‎ فرانسه همچنـیـن‎ تاكیـد می‎ كند كه‎ از نـظر علـم‎ فیـزیـك‎ و شـیمـی‎‎ نیـز ایـن‎ مسـالـه‎ منـتفـی اسـت، زیــرا یهــودیــان‎ ادعــا مـی‎كـننـد كـه‎ آلمانی‎ها عـده ‎زیـادی‎‎ از یهـود‌‌ی‌هــا را در اتاق‎ بزرگی‎ كه‎ از شكاف‎‎‌ها‌ی‎ سقـف آن، گاز سیكلون‎ كه‎‎ گازی‎ بـسیـار خـطرنـاك‎ و كشنده است،‎ منتشر می‎كردند و پـس‎ از آن‎‎ كـه‎ مطمئن می‎شدند این‎‎ افراد مرده‎اند وارد این اتـاق‎ مـی‎شــدنــد و اجســاد آن‎ هــا را بــرای‎ سـوزانـدن‎‎ در كـوره‎هـای‎‎ آدم‎سـوزی بـیـرون می‎آوردند.
وی‎‎ می‎ افزاید: سیـكلـون‎ گـازی اسـت‎ بسیار قـوی‎ كـه‎ در جسـم‎ و پـوسـت‎ انـسـان‎ نفوذ می‎كند و دارای‎ قابلیـت‎ نـفـوذ بسیار بالایی‎‎ است‎‎ به‎‎ طوری‎ كه حتی بـا دســت زدن‎ به‎ اجساد نیز این‎ گاز قابـلیـت‎ انتـقــال‎ دارد و سبب‎ مرگ‎ می‎‎شود و همین‎ طور فضـایـی كه‎‎‎ در آن‎‎ این گاز پراكنده شده باشد بـرای‎ هـر كسی‎ كه‎‎ در آن‎ وارد شود، كشنده خـواهـد بــود بـه‎ ایـن‎ تـرتیـب‎ مـی‎بـایسـت‎ خــود فـرمـانـدهـان‎‎ و نظامیان آلمانی‎ نیز كشته‎ شده‎ باشنـد.
ایـن‎‎ بازنگر تاریخ‎ همچنیـن می‎ گوید: در آن‎‎ زمـان بیمـاری‎‎هـای ویـروسـی‎ كـه‎ بـر اثر جنگ‎ ایجاد شده‎ بود مانند وبا و تیفـوس‎ زیـاد شـده‎ بـود و بـسیـاری‎ از اجســاد را بـه‎ ایــن‎ دلــیــل‎ می‎سوزاندند. اما یهودیان‎‎ ادعا می‎كنند ایـن افـراد بـه‎ دست‎ آلمانی‎‌ها ‌و نـه‎‎ بـه دلیـل‎ بیـمــاری‎ سـوزانـده‎‎ شـده‌انـد.
همچنین‎‎ در زمـان جنـگ‎ جهـانـی‎ دوم، آلمانی‎ها از یهودیان‎ در اردوگاه‎هـای‎ خـود بـه ‎‎‎عـنـوان‎ برده استفاده می‌كردند و دلیلی برای‎ كشتار آن‌ها وجود نداشت‎.
فوریسـون‎‎ در ادامـه‎ گفـت:‎ مخـالـفـان بازنـگـران‎‎ تاریخ، تاكنون نتوانستـه‎انـد دلایل‎‎ واضـح‎ و روشنی‎ برای‎ رد دلـایـل مـا بیاورند و آن‌هـا تنها از طریـق‎ تـشكـیـل‎ دادگاه، محكـومـیــت‎، شـكنـجـه و آزار و اذیت‎ با مـا بـه‎‎‎ مـبـارزه پرداخته‌اند.
وی‎‎ افزود مـن‎ بـارهـا از سـوی دولـت‎ فـرانـسـه‎‎‎ دادگاهی‎ شده‌ام‎ و مورد شـكنـجـه و آزار و اذیت‎ یهودیان‎ قـرار گـرفـتـه‎ام‎ و تمامی‎ بازنـگـران‎ تاریخ‎ كـه‎ در كشـورهـای‎ مختلف‎ غربی‎ آمریكــا، آلمـان‎، سـوئیـس، كانادا، فرانسه‎‎ و غیـره قرار دارنــد در چـنیـن‎ وضـع‎ دشـواری‎ به‎سر می‎ برند.
این‎ بازنگر تاریخ‎ در ادامـه‎ گـفـت‎: مـا حتی‎ حق‎ چاپ‎ هیچ‎ كتـاب‎ و مقـالـه‎ای‎ را نداریـم، كتاب‌های‎ ما را می‎سوزانند و حق‎ خـروج‎ از مرز كشور را نداریم‎ و در حالــی‎ كـه‎ ملـیـت‎‎ اصلی‎‎ من‎ انگلیسی است، امـا حـق‎ رفتن‎ به‎ محـل‎ تـولـد خـود و خـروج‎ از مـرز فرانسه‎‎ را ندارم‎ و رسانه‌ها نیز این‎ قضایا را پنهان‎ می‎كنند. فوریسون‎ می‎ گوید: پـس‎ از 13 ژوئیـه‎ ســال‎ 1990 قانون‎‎ ویژه‎‎ای‎ در پارلمـان فـرانســه بر ضد تاریخ‎ نگاران‎ تصویب‎ شــد كــه‎ بــر اسـاس‎ آن‎‎‎ تاریـخ‎ نگـاران حـق‎ بـیـان افكار خـود را نـدارنـد و در صـورت‎ ابـراز عقیده‎‎، به یك‎‎ مـاه تـا یـك سـال‎ حـبـس‎ و همچنین‎ جریمه‎ نقدی‎ محكوم‎ خواهند شد.
فوریسون‎ بیانات‎ اخیر رئیس‎ جمـهــوری‎ ایــران‎‎ را بـرای‎ بــازنگــران تــاریــخ‎ بسیار دلگرم‎ كننده‎‎ و امیدواركننده دانســت‎ و از روشـنفـكـران‎‎‎ جهان عـرب‎ و مـسلـمـان خواسـت‎‎ تـا شجـاعـانـه‎‎ هولوكـاسـت را كـه یـك‎ دروغ تـاریخـی‎‎ اسـت‎ و بهـانـه‎ اصـلـی اسرائیل‎ است،‎ محكوم‎ كنند.
این‎‎ بازنگر تاریخ‎ در پایــان گـفــت:‎ كشـتـار یهودیان‎ در طول‎ جنـگ‎ جهـانـی‎ دوم‎ همانطور كـه‎‎‎ آقای‎‎ احمدی نژاد به آن‎ اشاره كرد بهانه‎‎‎ای‎ است‎ تا یهودیان‎ به خود اجازه دهند تا حقوق‎ دیگران‎ را نادیده‎ بگیرنـد و حاكمیت‎‎‎ ملت‌هـا را تحـت سلـطه‎ خـود قـرار دهند.
در فــوریــه‎ ســال ‎ ،2005پـــس‎ از مصاحبـه ‎‎شـبكـه سحر با فـوریسـون‎، شـورای‎ صوتـی‎ و تصـویـری‎ دولت‎‎ فرانسه‎ تا مدت‌هـا از پخش‎ برنامه‎‎هـای‎ شبكـه سحــر از طریــق‎ مـاهــواره‎ هــات‎ بــرد جلـوگیـری‎ كـرد و فوریسون‎‎ نیز به‎ سبـب‎ بیــان عقـایـد خـود در این‎‎ بـرنـامـه، بعد از چندی به ۵سال حبس محکوم شد.
فوریسون‎‎ در میان فرانسویـانــی‎ كــه‎ عقـایــد بـازنگـری‎ دارنـد، از جـایـگـاه‎ ویژه‎ای‎ برخوردار است‎

مونظر یکی از موافقان هولوکاست

erasmus — Sun, 04 Feb 2007 17:28:18 GMT

مطمئنا برای بررسی دقیق مساله هولوکاست باید با نظرات موافقان آن نیز آشنا شد. متن زیر خلاصه مقاله ای از محمدرضا نیکفر با عنوان «دو جنبه انکار هولوکاست» است. این مقاله در تایید هولوکاست نوشته شده و نویسنده آن هولوکاست را یک واقعیت تاریخی می داند. :

هولوکاست واژه‌ای است یونانی به معنای همه‌سوزانی، قربانی کردنِ همگان در آتش. این فاجعه کشتارِ شش میلیون یهودی به دستِ رژیمِ نژادپرستِ تمامیت‌گرای آلمانِ نازی به رهبریِ آدولف هیتلر است. کسانِ بسیار دیگری نیز همراه با یهودیان به قتل رسیدند: کمونیست‌ها و سوسیال‌دموکرات‌ها، کاتولیک‌ها، کولی‌ها، همجنس‌گرایان، معلولان و آدمیانی از هر آن گروه که نازیها به دلیلِ سیاسی دشمن یا به دلیلِ نژادی پستشان می‌شمردند.

در موردِ هولوکاست از این منابعِ دستِ اول خبر داریم: گزارشهای نجات‌یافتگان از اردوگاههای مرگ که نزدیک به ۵۰ هزار نفر بوده‌اند، گزارشهای دیگر بازماندگان، هزاران سندِ مکتوبی که رژیم فرصت از بین بردنشان را نیافت، انبوهی از جسدهای به جا مانده در اردوگاههاو... .

هیچ جنایتی در طولِ تاریخ همانندِ هولوکاست با دقت و ریزبینی بررسی نشده است.هولوکاست را نه یک گروهِ شوریده ‌سر، بلکه یک دستگاهِ دیوانیِ عظیم پیش برده است، دستگاهی که همه چیز را با دقت وامی‌رسیده و با حوصله ثبت می‌کرده است.

هولوکاست اوجِ کینه‌ورزی به یهودیان است. زمینه‌سازِ آن یهودستیزیِ شکل‌گرفته در طولِ تاریخ است.

در موردِ زمینه‌های بروزِ هولوکاست می‌توان بسیار نوشت. می‌توان مجموعه‌ای از عاملهای دینی و غیرِ دینی، کهن و جدید، فکری و اجتماعی، و اقتصادی و سیاسی را برشمرد که هولوکاست را باعث شدند. با این کار می‌توان نشان داد که طبیعی بود حادثه‌ها چه جهتی بیابند، اما نمی‌توان بر این مبنا همه چیز را توضیح‌پذیر پنداشت. عنصری وجود دارد که از فهمِ انسانی فراتر می‌رود، عنصری که در جریانِ پویش عاملها و ترکیبِ فاجعه‌آمیز آنها ایجاد شده و با هیچ تحلیلی نمی‌توان بدان رسید.

با وجودِ کنکاشهای فراوان از زاویه‌های گوناگون، هنوز بابِ پژوهش در موردِ هولوکاست باز است، نه فقط در زمینه‌ی تفسیرِ داده‌ها، که کاری است همیشگی و هیچ نسلی و دورانی بی‌نیاز از پرداختن به آن نخواهد بود، بلکه در زمینه‌ی کشفِ داده‌های تازه و پردازشِ دقیقترِ داده‌های پیشین. بحث میانِ کاردانانِ علومِ انسانی در موردِ هولوکاست همواره گرم بوده است. در عرصه‌ی بحث میان آنانی که حیثیتِ برشناخته‌ی علمی دارند، در دانشگاههای معتبر تدریس می‌کنند و مقاله‌هایشان در نشریه‌های معتبر و کتابهایشان توسطِ انتشاراتی‌های معتبر چاپ می‌شوند، هیچ سخنی از انکارِ واقعیتِ هولوکاست در میان نیست.

انکار دو جنبه دارد: جنبه‌ای از آن به نفسِ موضوع مربوط می‌شود و جنبه‌ی دیگر به آگاهی و اراده‌ای که در برخورد با موضوع برای ممانعت از تکرار آن شکل گرفته است.. جنبه‌ی نخستِ انکار، نادیده گرفتنِ فاجعه‌ای است که نه فقط گسستی تمدنی، بلکه گسستی در انسانیت است.جنبه دوم این است که با انکارِ واقعیتِ هولوکاست، ذهنِ خود را به روی اندیشه‌هایی می‌بندیم که با تأمل بر این فاجعه برآن‌اند مانعِ تکرارِ آن شوند.

متاسفانه کسانی که خود می‌بایست به آموزه‌ی اخلاقیِ برخاسته از اندیشه درباره‌ی هولوکاست وفاداریِ نمونه‌واری نشان دهند، به شکلی خشن آن را نقض کردند. جریانهای افراطی در میانِ یهودیان دست بالا را گرفتند و به فلسطینیان جنگ و آوارگی تحمیل کردند و گروه بزرگی از فلسطینیان سرزمین خود را از دست دادند.

برای دریافت کامل این مقاله به صورت pdf اینجا را کلیک کنید

مروری بر جنایات صیهونیست ها

arkilus — Thu, 01 Feb 2007 18:56:18 GMT

شبه نظامیان صهیونیست در طول سال‌های گذشته صدها اقدام غیر قانونی علیه «دشمنان» واقعی یا فرضی خود انجام داده‌اند از جمله خرابكاری، آزار و اذیت و تهدیدات تلفنی. در زیر شما با چند نمونه از این جنایات به طور مفصل تر آشنا خواهید شد. در بسیاری از موارد زیر نقش JDL به طور قطع و یقین اثبات شده اما در همه موارد نمی توان این گروه را دخیل دانست.

***در 26 ژانویه سال 1972 یك گروه JDL ، دفاتر آژانس مبادلات فرهنگی آمریكا و شوروی در نیویورك را بمب‌گذاری كردند كه در آن یك منشی 27 ساله (كه اتفاقاً یهودی بود) كشته شد و 13 نفر نیز زخمی شدند. یكی از عاملان این بمب‌گذاری به نام شلدون سیگل به پلیس گفت كه وی بمب را ساخته است. وی نام دیگر عاملان جنایت را نیز فاش كرد. چند سال بعد، كاهان اقرار كرد كه JDL مسئول این جنایت بوده است. با وجود این، ‌پرونده JDL در این حادثه در نهایت به دلایل فنی مختومه اعلام شد.

***در ماه می 1972، ده تبهكار وابسته به JDL وارد كنسولگری اتریش در واشینگتون شدند و كارل گروبر، ‌سفیر اتریش در آمریكا و دربان ساختمان را مضروب كردند.

***در ماه می 1974، اعضای JDL با یك لوله فلزی به یكی از فعالان جامعه اعراب آمریكا كه دكتر محمد مهدی نام داشت؛ ‌حمله‌ور شدند كه منجر به شكستگی استخوان كمر وی شد. یك سال طول كشید تا پلیس فردی را بازداشت كرد كه وی در تلویزیون ظاهر شد و با افتخار از عمل خود یاد كرد. اندكی بعد، دفاتر دكتر مهدی در مانهاتان و در اثر حریق های عمدی تقریباً به طور كامل ویران شدند.

***در 21 فوریه 1975 ، یك دادگاه فدرال كاهان را به دلیل نقض اصول آزادی تعلیقی در دوران محكومیت و ساخت بمب آتش‌زا در سال 1971، مجرم و گناهكار شناخت .

وی از ساخت بمب، دینامیت یا دیگر تسلیحات و اقدامات خشونت‌آمیز منع شده بود. قاضی با استناد به نامه‌ای كه كاهان در آن از طرفداران خود خواسته بود تا دیپلمات‌های عرب و روس را ترور كنند، وی را به یك سال زندان محكوم كرد. كاهان 8 ماه از این محكومیت را در خانه‌ای در جاده مانهاتان سپری كرد و مجاز بود تا هر روز برای صرف غذا به رستوران‌های «كوشر» برود. وی از این دوران حبس برای اداره و اجرای امور تجاری JDL استفاده كرد.

***در سال 1975 ،‌دیوید كامایكو، یك عضو 21 ساله JDL ،‌یك بالگرد غیرنظامی را در نیویورك ربود و در ازاء آن با هدف خرید اسلحه برای JDL دو میلیون دلار پول درخواست كرد. وی پیش از دستیگری ، خلبان را هدف قرار داد.

***در سال 1978 ژوزف شاكتر، رهبر JDL در كانادا، ‌منزل دونالد آندروز فعال راستگرا را بمب‌گذاری كرد.

***در 11 آوریل 1982، آلن گودمن با یك اسلحه خودكار به طرف مسجدی در اورشلیم آتش گشود كه دو فلسطینی كشته شدند. وی بعد از ورود به مسجد دوباره اقدام به تیراندازی كرد كه چند نفر دیگر مجروح شدند. گودمن كه اهل بالتیمور ایالت مریلند بود، ‌آموزش های شبه نظامی را در اردوگاه جِدِل متعلق به JDL در نیویورك فرا گرفته بود. كاهان در مصاحبه‌ای پیرامون این جنایت گفت : «او هیچ كار اشتباهی انجام نداد. كار او كاملاً صحیح بود.»

***در سال 1987، سه عضو JDL به خاطر دخالت در حداقل شش رشته حملات بمب‌گذاری در نیویورك بین سال‌های 1984 تا 1987 بازداشت شدند. متهمان جی‌كوهن، شارون كاتز و ویكتور وانسیر رییس JDL در نیویورك بودند. وی بعد از اقرار به نقش خود در این بمب‌گذاری در اكتبر 1987 به ده سال زندان محكوم شد. موری یانگ دیگر عضو JDL نیز به 5 سال زندان محكوم شد.

***مسؤولان FBI معتقدند كه JDL پشت پرده انفجار بمب در اواسط اوت 1985 قرار دارد كه طی آن شریم سوبزوكف در پترسون ایالت نیوجرسی به قتل رسید. همچنین پلیس این گروه را مسئول حمله‌ای مشابه در اوایل سپتامبر 1985 می‌داند كه علیه المارس اسپروجیس در برنت وود ایالت نیویورك صورت گرفت . هر دو به ناحق متهم به ارتكاب جنایات جنگی بودند.

***در ژانویه 1991، كورت هابر كه در روزنامه‌ها به عنوان بازمانده نسل‌كشی یهودیان معرفی شده بود؛ متهم به تهدید كمیته ضد تبعیض نژادی اعراب آمریكا شد.

***شاید مهم‌ترین جنایت JDL كه در سطح وسیع انتشار یافت قتل آلكس اوده، مدیر منطقه‌ای كمیته ضد تبعیض نژادی اعراب آمریكا در مناطق ساحلی غربی در 11 اكتبر 1985 بود. اوده هنگام ورود به دفتر كار خود در سانتاآنای كالیفرنیای شمالی با انفجار بمب به قتل رسید.

اتحادیه دفاع یهود

arkilus — Thu, 01 Feb 2007 18:53:18 GMT

مهم ترین تشكل غیردولتی و تروریستی صهیونیست، «اتحادیه دفاع یهود» نام دارد كه فعالیت‌های جنایی وسیعی .را صورت داده است این اتحادیه در سال 1968 توسط «خاخام میركاهان» بنیان نهاده شد
مارتین دیویدكاهان در سال 1932 در بروكلین نیویورك متولد شد. وی پسر ارشد یك خاخام ارتدوكس و عضو جنبش اصلاح طلبانه «زئویابوتینسكی» افراطی صهیونیست بود. یابوتینسكی و دیگر سران این جنبش هنگامی كه مارتین (میر) یك پسر بچه بود، فعالیت های خود را در منزل كاهان صورت می‌دادند. كاهان در جوانی به عضویت جنبش «بتار» كه یك جنبش سلطه‌طلب یهودی بود درآمد. این جنبش در سال 1925 به دست یابوتینسكی بنیان نهاده شد. وی اولین بار در سال 1947 در سن 15 سالگی به خاطر رهبری گروهی از جوانان «بتار» در حمله به ارنست بوین وزیر خارجه بریتانیا بازداشت شد.
دو تن از فعال ترین پیروان یابوتینسكی كه به ریاست گروه‌های ترور صهیونیستی درآمده و از این راه به سوء شهرت رسیده بودند، بعدها به سمت نخست‌وزیری اسراییل رسیدند. «مناخیم بگین» كه زمانی ریاست گروه ایرگان را به عهده داشت و «اسحاق شامیر» كه رییس گروه Lehi (گروه Stern) بود. برای مثال شامیر نقش مهمی در قتل لرد موین فرستاده‌ی خاورمیانه ای بریتانیا در نوامبر 1944 و توطئه قتل كنت فولكه برنادوت، میانجی سوئدی صلح سازمان ملل در سپتامبر 1948 داشت.
كاهان برای مدتی در دهه 1960 زندگی مخفی در پیش گرفت. وی تحت نام «میخاییل كینگ» زندگی و كار می‌كرد و این هویت را حتی از همسرش مخفی نگه می‌داشت. وی طی این دوره برای CIA و FBI كار می‌كرد. او به عنوان عضو FBI در حزب راستگرای جان بیرچ و همین طور در بعضی گروه های دانشجویی چپگرا به جاسوسی پرداخت. كاهان با هویت میخاییل كینگ و ظاهری غیر یهودی، با بعضی از زنان جوان كه از میكده‌های نیویورك انتخاب می‌كرد رابطه داشت. یكی از این زنان گلوریا جین دی آرجینو نام داشت كه 22 ساله غیر یهودی بود و با نام «استله ایوانز» كار می‌كرد. آنها بعد از آشنایی در سال 1966 سریعاً با هم صمیمی شدند. كاهان كه هرگز هویت واقعی خویش را فاش نكرد، بعدها به وی پیشنهاد ازدواج داد. چند هفته بعد كه روابط آنها به هم خورد، گلوریا با انداختن خود در رودخانه ایست ریور اقدام به خودكشی كرد وبعداز دو روز (همزمان با جشن 34 سالگی كاهان) فوت كرد.
زندگی كاهان در سال 1968 یعنی هنگامی كه او با چند تن از هم دانشگاهی‌های خود «اتحادیه دفاع یهود» را تاسیس كرد، دچار تحولات چشمگیری شد. این اتحادیه با شمشیرهای آخته و شعارهای تحریك كننده به سرعت توانست توجه رسانه‌های جمعی را به خود جلب كند. وی از احساسات فزاینده ضد سیاهان در میان یهودیان منطقه نیویورك سوء استفاده می‌كرد. وی و سازمان جدیدش پشتیبانی و كمك قابل ملاحظه ای از سوی دو متحد قدرتمند یعنی حزب راستگرای «هروت» اسراییل و مافیای نیویورك دریافت كردند.
اتحادیه دفاع یهود بین دسامبر 1969 و اوت 1972 - با حمایت قابل ملاحظه ای از سوی حزب هروت اسراییل به رهبری مناخیم بگین، افسران ارشد سرویس مخفی موساد و بعضی تجار ثروتمند و یهودی آمریكایی - حملات متعددی علیه دیپلمات‌های شوروی و دیگر اهداف این كشور در ایالات متحده صورت داد. هدف اتحادیه ابراز توجه و لطف و ترحم به یهودیان شوروی و تخریب روابط آمریكا و شوروی سابق بود.
كاهان و تعدادی از اعضای اتحادیه در 12 ماه می 1971 به اتهام تهیه مواد منفجره از سوی پلیس فدرال بازداشت شدند. وی یك روز بعد به همكاری با یك گروه تحت فرمان ژوزف كلمبو كه رییس «سندیكای جنایی كلمبو» بود و سابقه قتل نیز داشت اعتراف كرد. یاییر كولتر روزنامه نگار اسراییلی در زندگینامه كاهان به عنوان بنیانگذار JDL می‌نویسد: «كاهان كمك‌های قابل ملاحظه‌ای از مافیای نیویورك دریافت نموده است.» روابط بین كاهان و رییس مافیای نیویورك تا زمان قتل كلمبو در سال 1971 بسیار گرم و نزدیك بود و این دو به عنوان رییس گروه‌های جنایی در كنار هم به فعالیت مشغول بودند.
به ادعای كاهان وی در مجموع سه سال به خاطر فعالیت‌های مسلحانه، در زندان‌های آمریكا به سر برده است.
كاهان در اوایل دهه 1970 ، JDL را تعطیل و به اسراییل نقل مكان كرد. وی به عنوان رهبر JDL و بر اساس سوء شهرتی كه در سطح بین‌المللی به دست آورده بود در سال 1976 حزب رادیكال كاچ را بنا نهاد. وی در سال 1984 به عنوان تنها نامزد حزب خود توانست به كنست (پارلمان اسراییل) راه یابد. در همین زمان شعبه JDL در نیویورك از هم پاشید و گروه‌های انشعابی با نام‌هایی چون «اقدام مستقیم یهود» ، «شبكه متحد زیرزمینی یهود»، «سرزمینمان اسراییل را نجات دهیم» و «مدافعان یهود» ظاهر شدند.
كاهان در 5 نوامبر 1990 و به هنگام ایراد سخنرانی برای حامیان خود در هتلی در مركز مانهاتان نیویورك ترور شد.

پیام

zeus — Thu, 01 Feb 2007 15:38:18 GMT

تقارن ايام الله دهه ي فجروماه محرم( ماه مردانگي وايثار) گرامي باد .