بررسی مساله هولوکاست(Holocaust)

در 13 ژوئيه 1990، قانونی دربار آزادی رسانه ها در فرانسه وضع شد كه بر اساس مفاد آن، زير سؤال بردن مسئله «هولوكاست»، در سه فرضيه اساسی مربوط به آن، يعنی كشتار ادعايی يهودی ها، اتاق های ادعايی كشتار با گاز و آمار ادعايی شش ميليون كشته يهودي در جنگ جهانی دوم، جرم تلقي مي شود. هر كس در فرانسه از اين قانون تخلّف كند به يك ماه تا يك سال زندان و پرداخت خسارت و جريمه اي بين 2000 تا 300000 فرانك (333 تا 50000 دلار) محكوم مي شود0
به راستي چه مي توان گفت؟ جالب آنجاست كه فرانسه را مهد آزادی و دموكراسی می دانند حال آنكه وضع چنين قانونی، با ابتدايی ترين آزادی هاي انسانی و اجتماعی در تضاد آشكار است. چگونه است كه در غرب می توان مقدسات را زير سؤال برد، حتي در وجود حضرت مسيح(ع) تشكيك كرد ولی درباره كوره های آدم سوزی و يا اتاقهای گاز نمی شود تحقيق كرد و ترديد وارد نمود. چه اراده ای در سطح بين الملل وجود دارد كه می خواهد مانع تحقيق و كشف حقايق در اين زمينه شود؟ به راستی چه دست هايی در پی تأثيرگذاری بر فضاي دنياي امروز هستند كه حتی تحقيق برای كشف حقايق موجب آشفتگی آنها می شود؛ اصولا اثبات ادعاي فاحش و بزرگي همچون هولوكاست تا چه حد مي تواند منافع لابی نشينان صهيونيست را فراهم آورد كه حتي در كشورهاي به اصطلاح متمدن و آزاد هم نمی توان به تحقيق و پژوهش پيرامون واقعه ای تاريخی آن هم مربوط به تنها نيم قرن پيش، پرداخت.
امّا «روبرت فوريسون» پرسش اول را اينگونه جواب می دهد:
«تهيّه و تصويب چنين قانونی در فرانسه، ناشی از القائات و اعمال فشار اسرائيل است. طرح اين موضوع در سال 1968، از سوي چند نفر مورخ يهودي، از جمله «پی ير ويدال ناكه»، «سرژ ولرز»، «فرانسوا بداريدا»، با همكاری و همراهی «رنه ساموئل سيرات» خاخام بزرگ فرانسه، ارايه شد. قانون ياد شده در سال 1990 و به ابتكار «لوران فابيوس»، نخست وزير سابق فرانسه وضع شد. فابيوس قبلاً عضو دولت سوسياليستی و رئيس مجلس ملی فرانسه بود و به عنوان يك مبارز يهودي كه در راه آرمان يهوديت تلاش می كرد، شناخته می شد. در خلال همان دوره زمانی (ماه مه 1990)، يك مورد بي حرمتي به چند سنگ قبر در گورستان يهوديان «كار پنتراس» واقع در ناحیه پروونس، جنجال و غوغايی را در رسانه هاي گروهی برانگيخت؛ اين جنجال هر نوع تمايل و اقدام قانونگذاران وابسته به جناح مخالف را برای ابراز و اعلان مقاومت در برابر لايحه قانونی مزبور، خنثی كرد.
حدود دويست هزار نفر از راهپيمايان يهودی، در شهر پاريس در حالي كه تعداد زيادی پرچم اسرائيل را با خود حمل مي كردند، عليه جرياني كه آن را «بازگشت شتابزده گله ای از حيوانات وحشی» می ناميدند، به تظاهرات پرداختند. ناقوس بزرگ كليساي نتردام، درست مانند اين كه حادثه مهم و غم انگيز استثنايي در تاريخ فرانسه روي داده باشد به صدا درآمد. متن اين قانون در تاريخ 41 ژوئيه 1990 كه در فرانسه تعطيل ملی است در نشريه رسمي به اطلاع عموم رسيد.
متأسفانه در ديگر كشورهای اروپايی وضع بهتر از فرانسه نيست. بر اثر اعمال فشار سازمان های يهودی محلی و بين المللی و به تقليد از فرانسه، كشورهايي نظير آلمان، اتريش، بلژيك، سوئيس، اسپانيا و ليتوانی نيز قوانين مشابهی را تنظيم و تصويب كردند.

بخشی از مقاله «هولوكاست، منطقه ممنوعه محققان» در روزنامه کیهان.