عدهای از منتقدین هولوکاست(بخش دوم)
موضوع:
سه شنبه دهم بهمن 1385 16:22
1.روژه گارودی :
روژه گارودی فيلسوف، اديب، شاعر، هنرشناس و مرد سياست است. در17 ژوئيه سال 1917 در مارسی
فرانسه متولد شد. دكترای ادبيات را از سوربن (1952) و دكترای علوم را از آكادمی علوم شوروی (1954) اخذ كرد. در طول زندگی خود همواره مبارز راه آزادی و جستجوگر حقيقت بوده است. در مبارزه با فاشيسم هيتلری شركت كرد و از 1940 تا 1943 در اردوگاه اسرای جنگی زندانی شد.... او سالهاي 1945 تا 1958 را در نمايندگی مجلس عوام فرانسه و 1959 تا 1926 را در نمايندگی مجلس سنا گذراند. در سال 1970 از حزب كمونيست استعفا داد و چندی بعد پس از انتشار چندين كتاب درباره حقايق والا و جهان شمول اسلام، در سال 1981 به اسلام گرويد و از آن پس، علی رغم حمله ها و دشمنی ها، ديدگاه های خويش را از اسلام و قرآن مطرح و موج بزرگي از پيش داوری زدايی در اذهان غربی ها ايجاد كرد. اين فيلسوف مسلمان كتاب های زيادی در حوزه های مختلف تأليف كرده است كه از جمله معروف ترين آنها كه او را به دادگاه فرانسه كشاند، كتاب «اسطوره های بنيانگذار سياست اسرائيل» بود.
البته دو بخش از كتاب حسّاسيت بيشتری ايجاد كرد كه گويا موارد اتهام او در دادگاه همين دو بخش بودند:
در مورد اوّل وی در صلاحيّت دادگاه جنايتكاران جنگی جنگ جهانی دوم شک كرده و با بيان دلايل مختلف به ردّ آن پرداخته است. در بخش بعدی رقم شش ميليون قرباني يهودی در اتاق های گاز را با شواهد و دلايل رد می كند.
انتشار اين كتاب در فرانسه با واكنش شديد محافل صهيونيستی روبرو شد. تقريباً تمام احزاب و گروه ها و اشخاصي كه طي 50 سال گذشته تحت نفوذ تبليغات و اسطوره سازی های صهيونيستي قرار داشتند، اين كتاب و نويسنده آن را طرد و لعن كردند و بدين ترتيب، در فرانسه نوعي تحريم نانوشته بر آن اعمال شد تا آنجا كه امروزه به سختی می توان يك نسخه آن را از كتاب فروشی های رسمی يا صاحب نام به دست آورد. خود روژه گارودی در بخشهايی ازاین کتاب خود مي گويد:
«در برابر تاريخ دانان منتقد، هيچ گونه ردّيه و يا بحث علمی ناقضی قرار داده نشد؛ تنها در بهترين حالت با سكوت و در بدترين حالت با فشار و آزار روبرو شدند....»
2.پل رازينيه :
رازينيه، در زمان جنگ جهانی دوم از اعضای جنبش مقاومت فرانسه بود كه به وسيله گشتاپو دستگير و به اردوگاه «بوخنوالد» اعزام شد و تاپايان جنگ در اردوگاههای مختلف نازی زندانی بود.
پس از جنگ، وي عالی ترين نشان مقاومت را از دولت فرانسه دريافت كرد و سپس به عرصه تحقيقات تاريخی روي آورد، در زمين جنگ دوم جهانی به تحقيق و انتشار كتاب پرداخت و از جمله به ترسيم وضع اسفناك اردوگاههای جنگي نازی دست زد.
پل رازينيه به تدريج در جريان تحقيقاتش به نظراتی رسيد كه تصوير رسمی را كاملاً نفی می كرد. او اعلام كرد كه اولاً، افسانه ی اتاق های گاز برای كشتار زندانيان ـ اعم از يهودی و غير يهودی ـ مطلقاً صحت ندارد. ثانياً، در دوران جنگ هيچ سياستی از سوی آلمان براي كشتار جمعی يهوديان اروپا وجود نداشته است. ثالثاً، يهوديان كشته شده در دوران جنگ بين ۹۰۰ هزار تا 5/1 ميليون نفر هستند، نه 6 ميليون نفر و اين افراد مانند ديگران در جريان جنگ در اثر بيماريهای مسری به ويژه تيفوس از بين رفته اند.
معمولاً از پل رازينيه به عنوان بنيانگذار مكتب «تجديد نظرطلبی» ياد مي كنند..
۳.ديويد ايروينگ :
يكی از دانشمندانی كه در اصل وقوع هولوكاست شک كرده است، تاريخ نويس نامدار «ديويد ايروينگ» است 
كه تقريباً هيچ يك از كتابخانه های دنيا نيست كه كتاب های او را در خود نگنجانده باشد. او سی جلد كتاب دربار جنگ جهانی دوم نوشته و در دوازده كشور مهم غربی منتشر كرده است. كتاب هاي او را بسياري از ناشران معتبر اروپا چاپ كرده اند. همچنين او به عنوان پژوهشگر در آرشيو دولت آلمان به مدّت سی سال و در آرشيو ملی آمريكا و دفتر اسناد عمومي انگلستان و آرشيو حكومت استراليا، فرانسه، ايتاليا و كانادا و حتّی در آرشيو سرّی دولت اتحاد جماهير شوروی سابق مشغول كار و تحقيق بوده و نخستين تاريخ نويسی است كه درستی «خاطرات روزانه هيتلر» را كه در سراسر جهان منتشر شده بود، زير سؤال برد.
او در ميان پژوهشها و مطالعات فراوانش پرده از اسنادی برداشته است كه برخی يا بيشتر سخنان مدعيان هولوكاست را زير سؤال برده است. از جمله هنگامی كه وی در آلمان به سر می برد، به اعترافات مسئول امنيتی موزه آشويتس، دكتر «فانسيزيك باير» كه بر روی نوار ويدئويی ضبط شده بود، دسترسی پيدا كرد و از آن نسخه ای برداشت. در آن نوار باير اعتراف كرده بود كه اتاقك های گاز و همچنين تأسيساتی كه در طول چهل سال به نمايشي عمومی گذاشته شده بود و حدود چهل ميليون نفر از سراسر دنيا ازآن بازديد كرده بودند، محلي برای مسموم كردن يهوديان يا سوزاندن آنها نبوده است. زيرا كسانی كه اين تأسيسات و دستگاهها را ساخته بودند همان كمونيست هاي لهستان پس از جنگ بوده اند.
به مجرد بر ملا شدن اعترافات باير توسط ديويد ايروينگ، دولت آلمان وی را به لكه دار كردن و بدنام كردن ياد و خاطره كشته شدگان متهم كرد. وي همچنين به پرداخت سی هزار مارك محكوم و از ادامه فعاليت در آرشيو دولتي آلمان، با وجود فعاليت هاي سی ساله اش، محروم شد. هم اكنون دولت آلمان وی را از ورود به كشور منع و بالتبع دولتهاي فرانسه، اتريش، ايتاليا، آفريقای جنوبی، استراليا، كانادا و ديگر دولتها از ورود او به كشورهايشان به سبب درخواست يهوديان امتناع مي كنند. ايروينگ همچنين مورد ضرب و شتم بدني نيز قرار گرفت و در كانادا بنا به درخواست مركز سايمون و پسينتال، بازداشت و دست بسته از كشور اخراج شد.
نوشته شده توسط ُErasmus |
لینک ثابت |
