Centeral menu

Equipment menu

Posts Archive

Links

Designer

سخن 

موضوع: یکشنبه بیست و دوم بهمن 1385 16:57

امروز قبله اول مسلمین، به دست اسرائیل این غده سرطانی خاورمیانه افتاده است

امام خمینی(ره)

پیام 

موضوع: سه شنبه هفدهم بهمن 1385 19:7

شش میلیون قربانی یک واقعیت یا داستان  

موضوع: سه شنبه هفدهم بهمن 1385 17:9

اولین بحثی که در موضوع هولوکاست مطرح می شود مسئله کشته شدن شش میلیون یهودی است.
این آمار در سال 1946 از سوی دادگاه بین‌المللی نظامی در نورنبرگ و با استناد به شهادت "رودولف هس" افسر نیروی مخصوصی پلیس آلمان نازی است که فرماندهی آشویتس را برعهده داشت، اعلام شد.
به نظر می رسد که شهادت بسیار مهم هس همچنین اعترافات وی که در دادگاه بین‌المللی نورنبرگ نیز مورد استفاده قرار گرفته است دروغ بوده و این اعتراضات با ضرب و شتم هس، گرفته شده است و همسر و فرزندان وی نیز به مرگ و تبعید در سیبری تهدید شدند.
امروزه بسیاری از مورخین حتی مورخین یهودی همچون "تونی جودیت"، "خاخام مایکل گلدبرگ"، " نورمن فینکل استاین"، "پاولا هایمن" این میزان را زیر سؤال برده اند و اگر چنین باشد چندین تن از برجسته‌ترین مورخان (یهودی) هولوکاست را باید از جمله "منکرین" آن قلمداد نمود.
پروفسور "رائول هیلبرگ" نویسنده کتاب مرجع " نابودی یهودیان اروپا"، کشته شدن شش میلیون یهودی را نمی‌ پذیرد. وی کل مرگ و میرها را به هر دلیل 1/5 میلیون نفر می‌داند."جرالد ریتلینگر" نویسنده کتاب "راه‌ حل نهایی"، نیز تعداد شش میلیون نفر را نمی ‌پذیرد. براساس برآوردهای وی تعداد کشته شدگان یهودی زمان جنگ حداکثر 6/4 میلیون نفر است، وی تاکید کرد که این رقم به دلیل فقدان اطلاعات موثق، فرضی است.
روزی ، اگر فردی می گفت که هیتلر دستور ریشه‌کنی یهودیان اروپا را صادر نکرده است، جزء منکرین هولوکاست بود، اما این موضوع دیگر امروزه صدق نمی کند.
به عنوان مثال رائول هیلبرگ در ویرایش سال 1961 کتاب خود به نام "نابودی یهودیان اروپا" می‌نویسد که هیتلر در دو نوبت دستور ریشه‌کنی یهودیان را صادر کرده است ؛ اول در بهار سال 1941 و بار دوم اندکی پس از آن، اما هیلبرگ در سه جلد تجدید نظرشده کتابش در سال 1985 این مطالب را حذف کرده است.
کریستوفر براونینگ، مورخ هولوکاست نیز در ویرایش جدید این کتاب تمام "رفرنسها" به دستور یا تصمیم هیتلر برای "راه‌حل نهایی" را حذف کرده است.
امروزه حتی تعداد تقریبی افرادی که در آشویتس- مرکز اصلی کشتار یهودیان- جان باخته‌اند، نیز مشخص نیست.
در دادگاه بین‌المللی نورنبرگ متفقین ادعا کردند که آلمان‌ها چهار میلیون نفر را در آشویتس کشته‌اند. تا اینکه در سال 1990 یک لوح یادبود در آشویتس نصب و از این امر حکایت نمود که:
"چهار میلیون نفر به دست قاتلان نازی بین سالهای 1940 تا 1945 مورد شکنجه قرار گرفته و کشته شده‌اند".
پاپ ژان پل دوم در جریان بازدید خود از این مکان در سال 1979، در مقابل این مکان یادبود ایستاد و برای چهار میلیون قربانی طلب آمرزش نمود.
با این وجود موزه دولتی آشویتس لهستان در ژوییه سال 1990 همگام با مرکز هولوکاست یادواشم اسرائیل تأکید کردند که رقم چهار میلیون نفر اغراق‌آمیز بوده است و به همین علت ارجاع به آن از یادبود آشویتس برداشته شده است.
مقامات لهستان و اسرائیل، رقم احتیاط ‌آمیز 1/1 میلیون کشته در آشویتس را اعلام کردند." ژان کلود پرساک" محقق فرانسوی در کتاب خود در مورد آشویتس خاطرنشان کرد که حدود 775 هزار نفر در سالهای جنگ کشته شده ‌اند.
در نتیجه می توان چنین عنوان کرد که رقم شش میلیون در اعتراف بحث انگیز هس تبدیل به رقمی مقدس شده است رقمی است که بحث های بسیاری در باره آن وجود دارد.

از جمله مسائلی بحث برانگیز دیگر می توان به نوشته شدن اعترافات هس به زبان انگلیسی اشاره کرد در حالی که وی اصلا انگلیسی نمی دانست.

قوانين ضد تحقيق در مورد هولوکاست 

موضوع: سه شنبه هفدهم بهمن 1385 16:59

در 13 ژوئيه 1990، قانونی دربار آزادی رسانه ها در فرانسه وضع شد كه بر اساس مفاد آن، زير سؤال بردن مسئله «هولوكاست»، در سه فرضيه اساسی مربوط به آن، يعنی كشتار ادعايی يهودی ها، اتاق های ادعايی كشتار با گاز و آمار ادعايی شش ميليون كشته يهودي در جنگ جهانی دوم، جرم تلقي مي شود. هر كس در فرانسه از اين قانون تخلّف كند به يك ماه تا يك سال زندان و پرداخت خسارت و جريمه اي بين 2000 تا 300000 فرانك (333 تا 50000 دلار) محكوم مي شود0
به راستي چه مي توان گفت؟ جالب آنجاست كه فرانسه را مهد آزادی و دموكراسی می دانند حال آنكه وضع چنين قانونی، با ابتدايی ترين آزادی هاي انسانی و اجتماعی در تضاد آشكار است. چگونه است كه در غرب می توان مقدسات را زير سؤال برد، حتي در وجود حضرت مسيح(ع) تشكيك كرد ولی درباره كوره های آدم سوزی و يا اتاقهای گاز نمی شود تحقيق كرد و ترديد وارد نمود. چه اراده ای در سطح بين الملل وجود دارد كه می خواهد مانع تحقيق و كشف حقايق در اين زمينه شود؟ به راستی چه دست هايی در پی تأثيرگذاری بر فضاي دنياي امروز هستند كه حتی تحقيق برای كشف حقايق موجب آشفتگی آنها می شود؛ اصولا اثبات ادعاي فاحش و بزرگي همچون هولوكاست تا چه حد مي تواند منافع لابی نشينان صهيونيست را فراهم آورد كه حتي در كشورهاي به اصطلاح متمدن و آزاد هم نمی توان به تحقيق و پژوهش پيرامون واقعه ای تاريخی آن هم مربوط به تنها نيم قرن پيش، پرداخت.
امّا «روبرت فوريسون» پرسش اول را اينگونه جواب می دهد:
«تهيّه و تصويب چنين قانونی در فرانسه، ناشی از القائات و اعمال فشار اسرائيل است. طرح اين موضوع در سال 1968، از سوي چند نفر مورخ يهودي، از جمله «پی ير ويدال ناكه»، «سرژ ولرز»، «فرانسوا بداريدا»، با همكاری و همراهی «رنه ساموئل سيرات» خاخام بزرگ فرانسه، ارايه شد. قانون ياد شده در سال 1990 و به ابتكار «لوران فابيوس»، نخست وزير سابق فرانسه وضع شد. فابيوس قبلاً عضو دولت سوسياليستی و رئيس مجلس ملی فرانسه بود و به عنوان يك مبارز يهودي كه در راه آرمان يهوديت تلاش می كرد، شناخته می شد. در خلال همان دوره زمانی (ماه مه 1990)، يك مورد بي حرمتي به چند سنگ قبر در گورستان يهوديان «كار پنتراس» واقع در ناحیه پروونس، جنجال و غوغايی را در رسانه هاي گروهی برانگيخت؛ اين جنجال هر نوع تمايل و اقدام قانونگذاران وابسته به جناح مخالف را برای ابراز و اعلان مقاومت در برابر لايحه قانونی مزبور، خنثی كرد.
حدود دويست هزار نفر از راهپيمايان يهودی، در شهر پاريس در حالي كه تعداد زيادی پرچم اسرائيل را با خود حمل مي كردند، عليه جرياني كه آن را «بازگشت شتابزده گله ای از حيوانات وحشی» می ناميدند، به تظاهرات پرداختند. ناقوس بزرگ كليساي نتردام، درست مانند اين كه حادثه مهم و غم انگيز استثنايي در تاريخ فرانسه روي داده باشد به صدا درآمد. متن اين قانون در تاريخ 41 ژوئيه 1990 كه در فرانسه تعطيل ملی است در نشريه رسمي به اطلاع عموم رسيد.
متأسفانه در ديگر كشورهای اروپايی وضع بهتر از فرانسه نيست. بر اثر اعمال فشار سازمان های يهودی محلی و بين المللی و به تقليد از فرانسه، كشورهايي نظير آلمان، اتريش، بلژيك، سوئيس، اسپانيا و ليتوانی نيز قوانين مشابهی را تنظيم و تصويب كردند.

سرگذشت یک مخالف هولوکاست 

موضوع: دوشنبه شانزدهم بهمن 1385 16:50

:: روبر فوريسون پس از بيان عقايدش
مورد ضرب و شتم گروه‌هاي فشار صهيونيست قرار گرفت.

روبـر فـریسـون،‎ مـورخ‎ فـرانسـوی،‎ سخنان‎ رئیس‎ جـمهـوری‎ ایـران‎ را دربـاره‎ ادعـای‎ كشتار جمعی‎‎ یهودیان‎ در جنگ‎ جهانـی دوم‎ ستود و آن‎ را حــادثــه‎‌ای‎ شـگــرف‎ و مهـم‎ در تاریخ‎ دانست‎.  این‎ استاد سابق‎ دانـشگـاه‎‎ فـرانـسـه همچنین‎‎ به‎ تشریح‎ دلایـل‎ غیـر واقعـی‎ بـودن كشتار یهودیان‎ پرداخته‎ است.

مونظر یکی از موافقان هولوکاست 

موضوع: یکشنبه پانزدهم بهمن 1385 20:59

مطمئنا برای بررسی دقیق مساله هولوکاست  باید با نظرات موافقان آن نیز آشنا شد. متن زیر خلاصه مقاله ای از محمدرضا نیکفر با عنوان «دو جنبه انکار هولوکاست» است. این مقاله در تایید هولوکاست نوشته شده و نویسنده آن هولوکاست را یک واقعیت تاریخی می داند.  : 

هولوکاست واژه‌ای است یونانی به معنای همه‌سوزانی، قربانی کردنِ همگان در آتش. این فاجعه کشتارِ شش میلیون یهودی به دستِ رژیمِ نژادپرستِ تمامیت‌گرای آلمانِ نازی به رهبریِ آدولف هیتلر است. کسانِ بسیار دیگری نیز همراه با یهودیان به قتل رسیدند: کمونیست‌ها و سوسیال‌دموکرات‌ها، کاتولیک‌ها، کولی‌ها، همجنس‌گرایان، معلولان و آدمیانی از هر آن گروه که نازیها به دلیلِ سیاسی دشمن یا به دلیلِ نژادی پستشان می‌شمردند.

در موردِ هولوکاست از این منابعِ دستِ اول خبر داریم: گزارشهای نجات‌یافتگان از اردوگاههای مرگ که نزدیک به ۵۰ هزار نفر بوده‌اند، گزارشهای دیگر بازماندگان، هزاران سندِ مکتوبی که رژیم فرصت از بین بردنشان را نیافت، انبوهی از جسدهای به جا مانده در اردوگاههاو... .

 هیچ جنایتی در طولِ تاریخ همانندِ هولوکاست با دقت و ریزبینی بررسی نشده است.هولوکاست را نه یک گروهِ شوریده ‌سر، بلکه یک دستگاهِ دیوانیِ عظیم پیش برده است، دستگاهی که همه چیز را با دقت وامی‌رسیده و با حوصله ثبت می‌کرده است.

هولوکاست اوجِ کینه‌ورزی به یهودیان است. زمینه‌سازِ آن یهودستیزیِ شکل‌گرفته در طولِ تاریخ است.

در موردِ زمینه‌های بروزِ هولوکاست می‌توان بسیار نوشت. می‌توان مجموعه‌ای از عاملهای دینی و غیرِ دینی، کهن و جدید، فکری و اجتماعی، و اقتصادی و سیاسی را برشمرد که هولوکاست را باعث شدند. با این کار می‌توان نشان داد که طبیعی بود حادثه‌ها چه جهتی بیابند، اما نمی‌توان بر این مبنا همه چیز را توضیح‌پذیر پنداشت. عنصری وجود دارد که از فهمِ انسانی فراتر می‌رود، عنصری که در جریانِ پویش عاملها و ترکیبِ فاجعه‌آمیز آنها ایجاد شده و با هیچ تحلیلی نمی‌توان بدان رسید.

با وجودِ کنکاشهای فراوان از زاویه‌های گوناگون، هنوز بابِ پژوهش در موردِ هولوکاست باز است، نه فقط در زمینه‌ی تفسیرِ داده‌ها، که کاری است همیشگی و هیچ نسلی و دورانی بی‌نیاز از پرداختن به آن نخواهد بود، بلکه در زمینه‌ی کشفِ داده‌های تازه و پردازشِ دقیقترِ داده‌های پیشین. بحث میانِ کاردانانِ علومِ انسانی در موردِ هولوکاست همواره گرم بوده است. در عرصه‌ی بحث میان آنانی که حیثیتِ برشناخته‌ی علمی دارند، در دانشگاههای معتبر تدریس می‌کنند و مقاله‌هایشان در نشریه‌های معتبر و کتابهایشان توسطِ انتشاراتی‌های معتبر چاپ می‌شوند، هیچ سخنی از انکارِ واقعیتِ هولوکاست در میان نیست.

انکار دو جنبه دارد: جنبه‌ای از آن به نفسِ موضوع مربوط می‌شود و جنبه‌ی دیگر به آگاهی و اراده‌ای که در برخورد با موضوع برای ممانعت از تکرار آن شکل گرفته است.. جنبه‌ی نخستِ انکار، نادیده گرفتنِ فاجعه‌ای است که نه فقط گسستی تمدنی، بلکه گسستی در انسانیت است.جنبه دوم این است که با انکارِ واقعیتِ هولوکاست، ذهنِ خود را به روی اندیشه‌هایی می‌بندیم که با تأمل بر این فاجعه برآن‌اند مانعِ تکرارِ آن شوند.

 متاسفانه کسانی که خود می‌بایست به آموزه‌ی اخلاقیِ برخاسته از اندیشه درباره‌ی هولوکاست وفاداریِ نمونه‌واری نشان دهند، به شکلی خشن آن را نقض کردند. جریانهای افراطی در میانِ یهودیان دست بالا را گرفتند و به فلسطینیان جنگ و آوارگی تحمیل کردند و گروه بزرگی از فلسطینیان سرزمین خود را از دست دادند.

مروری بر جنایات صیهونیست ها 

موضوع: پنجشنبه دوازدهم بهمن 1385 22:27

***در 26 ژانویه سال 1972 یك گروه JDL ، دفاتر آژانس مبادلات فرهنگی آمریكا و شوروی در نیویورك را بمب‌گذاری كردند كه در آن یك منشی 27 ساله (كه اتفاقاً یهودی بود) كشته شد و 13 نفر نیز زخمی شدند. یكی از عاملان این بمب‌گذاری به نام شلدون سیگل به پلیس گفت كه وی بمب را ساخته است. وی نام دیگر عاملان جنایت را نیز فاش كرد. چند سال بعد، كاهان اقرار كرد كه JDL مسئول این جنایت بوده است. با وجود این، ‌پرونده JDL در این حادثه در نهایت به دلایل فنی مختومه اعلام شد.

***در ماه می 1972، ده تبهكار وابسته به JDL وارد كنسولگری اتریش در واشینگتون شدند و كارل گروبر، ‌سفیر اتریش در آمریكا و دربان ساختمان را مضروب كردند.

***در ماه می 1974، اعضای JDL با یك لوله فلزی به یكی از فعالان جامعه اعراب آمریكا كه دكتر محمد مهدی نام داشت؛ ‌حمله‌ور شدند كه منجر به شكستگی استخوان كمر وی شد. یك سال طول كشید تا پلیس فردی را بازداشت كرد كه وی در تلویزیون ظاهر شد و با افتخار از عمل خود یاد كرد. اندكی بعد، دفاتر دكتر مهدی در مانهاتان و در اثر حریق های عمدی تقریباً به طور كامل ویران شدند.

***در 21 فوریه 1975 ، یك دادگاه فدرال كاهان را به دلیل نقض اصول آزادی تعلیقی در دوران محكومیت و ساخت بمب آتش‌زا در سال 1971، مجرم و گناهكار شناخت .

وی از ساخت بمب، دینامیت یا دیگر تسلیحات و اقدامات خشونت‌آمیز منع شده بود. قاضی با استناد به نامه‌ای كه كاهان در آن از طرفداران خود خواسته بود تا دیپلمات‌های عرب و روس را ترور كنند، وی را به یك سال زندان محكوم كرد. كاهان 8 ماه از این محكومیت را در خانه‌ای در جاده مانهاتان سپری كرد و مجاز بود تا هر روز برای صرف غذا به رستوران‌های «كوشر» برود. وی از این دوران حبس برای اداره و اجرای امور تجاری JDL استفاده كرد.

***در سال 1975 ،‌دیوید كامایكو، یك عضو 21 ساله JDL ،‌یك بالگرد غیرنظامی را در نیویورك ربود و در ازاء آن با هدف خرید اسلحه برای JDL دو میلیون دلار پول درخواست كرد. وی پیش از دستیگری ، خلبان را هدف قرار داد.

***در سال 1978 ژوزف شاكتر، رهبر JDL در كانادا، ‌منزل دونالد آندروز فعال راستگرا را بمب‌گذاری كرد.

***در 11 آوریل 1982، آلن گودمن با یك اسلحه خودكار به طرف مسجدی در اورشلیم آتش گشود كه دو فلسطینی كشته شدند. وی بعد از ورود به مسجد دوباره اقدام به تیراندازی كرد كه چند نفر دیگر مجروح شدند. گودمن كه اهل بالتیمور ایالت مریلند بود، ‌آموزش های شبه نظامی را در اردوگاه جِدِل متعلق به JDL در نیویورك فرا گرفته بود. كاهان در مصاحبه‌ای پیرامون این جنایت گفت : «او هیچ كار اشتباهی انجام نداد. كار او كاملاً صحیح بود.»

***در سال 1987، سه عضو JDL به خاطر دخالت در حداقل شش رشته حملات بمب‌گذاری در نیویورك بین سال‌های 1984 تا 1987 بازداشت شدند. متهمان جی‌كوهن، شارون كاتز و ویكتور وانسیر رییس JDL در نیویورك بودند. وی بعد از اقرار به نقش خود در این بمب‌گذاری در اكتبر 1987 به ده سال زندان محكوم شد. موری یانگ دیگر عضو JDL نیز به 5 سال زندان محكوم شد.

***مسؤولان FBI معتقدند كه JDL پشت پرده انفجار بمب در اواسط اوت 1985 قرار دارد كه طی آن شریم سوبزوكف در پترسون ایالت نیوجرسی به قتل رسید. همچنین پلیس این گروه را مسئول حمله‌ای مشابه در اوایل سپتامبر 1985 می‌داند كه علیه المارس اسپروجیس در برنت وود ایالت نیویورك صورت گرفت . هر دو به ناحق متهم به ارتكاب جنایات جنگی بودند.

***در ژانویه 1991، كورت هابر كه در روزنامه‌ها به عنوان بازمانده نسل‌كشی یهودیان معرفی شده بود؛ متهم به تهدید كمیته ضد تبعیض نژادی اعراب آمریكا شد.

***شاید مهم‌ترین جنایت JDL كه در سطح وسیع انتشار یافت قتل آلكس اوده، مدیر منطقه‌ای كمیته ضد تبعیض نژادی اعراب آمریكا در مناطق ساحلی غربی در 11 اكتبر 1985 بود. اوده هنگام ورود به دفتر كار خود در سانتاآنای كالیفرنیای شمالی با انفجار بمب به قتل رسید.

اتحادیه دفاع یهود 

موضوع: پنجشنبه دوازدهم بهمن 1385 22:24

پیام 

موضوع: پنجشنبه دوازدهم بهمن 1385 19:9

عدهای از منتقدین هولوکاست(بخش دوم)  

موضوع: سه شنبه دهم بهمن 1385 16:22

1.روژه گارودی :
روژه گارودی فيلسوف، اديب، شاعر، هنرشناس و مرد سياست است. در17 ژوئيه سال 1917 در مارسی

فرانسه متولد شد. دكترای ادبيات را از سوربن (1952) و دكترای علوم را از آكادمی علوم شوروی (1954) اخذ كرد. در طول زندگی خود همواره مبارز راه آزادی و جستجوگر حقيقت بوده است. در مبارزه با فاشيسم هيتلری شركت كرد و از 1940 تا 1943 در اردوگاه اسرای جنگی زندانی شد.... او سالهاي 1945 تا 1958 را در نمايندگی مجلس عوام فرانسه و 1959 تا 1926 را در نمايندگی مجلس سنا گذراند. در سال 1970 از حزب كمونيست استعفا داد و چندی بعد پس از انتشار چندين كتاب درباره حقايق والا و جهان شمول اسلام، در سال 1981 به اسلام گرويد و از آن پس، علی رغم حمله ها و دشمنی ها، ديدگاه های خويش را از اسلام و قرآن مطرح و موج بزرگي از پيش داوری زدايی در اذهان غربی ها ايجاد كرد. اين فيلسوف مسلمان كتاب های زيادی در حوزه های مختلف تأليف كرده است كه از جمله معروف ترين آنها كه او را به دادگاه فرانسه كشاند، كتاب «اسطوره های بنيانگذار سياست اسرائيل» بود.
البته دو بخش از كتاب حسّاسيت بيشتری ايجاد كرد كه گويا موارد اتهام او در دادگاه همين دو بخش بودند:
 در مورد اوّل وی در صلاحيّت دادگاه جنايتكاران جنگی جنگ جهانی دوم شک كرده و با بيان دلايل مختلف به ردّ آن پرداخته است. در بخش بعدی رقم شش ميليون قرباني يهودی در اتاق های گاز را با شواهد و دلايل رد می كند.
انتشار اين كتاب در فرانسه با واكنش شديد محافل صهيونيستی روبرو شد. تقريباً تمام احزاب و گروه ها و اشخاصي كه طي 50  سال گذشته تحت نفوذ تبليغات و اسطوره سازی های صهيونيستي قرار داشتند، اين كتاب و نويسنده آن را طرد و لعن كردند و بدين ترتيب، در فرانسه نوعي تحريم نانوشته بر آن اعمال شد تا آنجا كه امروزه به سختی می توان يك نسخه آن را از كتاب فروشی های رسمی يا صاحب نام به دست آورد. خود روژه گارودی در بخشهايی ازاین کتاب خود مي گويد:
«در برابر تاريخ دانان منتقد، هيچ گونه ردّيه و يا بحث علمی ناقضی قرار داده نشد؛ تنها در بهترين حالت با سكوت و در بدترين حالت با فشار و آزار روبرو شدند....»

2.پل رازينيه :
رازينيه، در زمان جنگ جهانی دوم از اعضای جنبش مقاومت فرانسه بود كه به وسيله گشتاپو دستگير و به اردوگاه «بوخنوالد» اعزام شد و تاپايان جنگ در اردوگاههای مختلف نازی زندانی بود.
پس از جنگ، وي عالی ترين نشان مقاومت را از دولت فرانسه دريافت كرد و سپس به عرصه تحقيقات تاريخی روي آورد، در زمين جنگ دوم جهانی به تحقيق و انتشار كتاب پرداخت و از جمله به ترسيم وضع اسفناك اردوگاههای جنگي نازی دست زد.
پل رازينيه به تدريج در جريان تحقيقاتش به نظراتی رسيد كه تصوير رسمی را كاملاً نفی می كرد. او اعلام كرد كه اولاً، افسانه ی اتاق های گاز برای كشتار زندانيان ـ اعم از يهودی و غير يهودی ـ مطلقاً صحت ندارد. ثانياً، در دوران جنگ هيچ سياستی از سوی آلمان براي كشتار جمعی يهوديان اروپا وجود نداشته است. ثالثاً، يهوديان كشته شده در دوران جنگ بين ۹۰۰ هزار تا 5/1 ميليون نفر هستند، نه 6 ميليون نفر و اين افراد مانند ديگران در جريان جنگ در اثر بيماريهای مسری به ويژه تيفوس از بين رفته اند.
معمولاً از پل رازينيه به عنوان بنيانگذار مكتب «تجديد نظرطلبی» ياد مي كنند..
۳.ديويد ايروينگ :

يكی از دانشمندانی كه در اصل وقوع هولوكاست شک كرده است، تاريخ نويس نامدار «ديويد ايروينگ» است كه تقريباً هيچ يك از كتابخانه های دنيا نيست كه كتاب های او را در خود نگنجانده باشد. او سی جلد كتاب دربار جنگ جهانی دوم نوشته و در دوازده كشور مهم غربی منتشر كرده است. كتاب هاي او را بسياري از ناشران معتبر اروپا چاپ كرده اند. همچنين او به عنوان پژوهشگر در آرشيو دولت آلمان به مدّت سی سال و در آرشيو ملی آمريكا و دفتر اسناد عمومي انگلستان و آرشيو حكومت استراليا، فرانسه، ايتاليا و كانادا و حتّی در آرشيو سرّی دولت اتحاد جماهير شوروی سابق مشغول كار و تحقيق بوده و نخستين تاريخ نويسی است كه درستی «خاطرات روزانه هيتلر» را كه در سراسر جهان منتشر شده بود، زير سؤال برد.
او در ميان پژوهشها و مطالعات فراوانش پرده از اسنادی برداشته است كه برخی يا بيشتر سخنان مدعيان هولوكاست را زير سؤال برده است. از جمله هنگامی كه وی در آلمان به سر می برد، به اعترافات مسئول امنيتی موزه آشويتس، دكتر «فانسيزيك باير» كه بر روی نوار ويدئويی ضبط شده بود، دسترسی پيدا كرد و از آن نسخه ای برداشت. در آن نوار باير اعتراف كرده بود كه اتاقك های گاز و همچنين تأسيساتی كه در طول چهل سال به نمايشي عمومی گذاشته شده بود و حدود چهل ميليون نفر از سراسر دنيا ازآن بازديد كرده بودند، محلي برای مسموم كردن يهوديان يا سوزاندن آنها نبوده است. زيرا كسانی كه اين تأسيسات و دستگاهها را ساخته بودند همان كمونيست هاي لهستان پس از جنگ بوده اند.
به مجرد بر ملا شدن اعترافات باير توسط ديويد ايروينگ، دولت آلمان وی را به لكه دار كردن و بدنام كردن ياد و خاطره كشته شدگان متهم كرد. وي همچنين به پرداخت سی هزار مارك محكوم و از ادامه فعاليت در آرشيو دولتي آلمان، با وجود فعاليت هاي سی ساله اش، محروم شد. هم اكنون دولت آلمان وی را از ورود به كشور منع و بالتبع دولتهاي فرانسه، اتريش، ايتاليا، آفريقای جنوبی، استراليا، كانادا و ديگر دولتها از ورود او به كشورهايشان به سبب درخواست يهوديان امتناع مي كنند. ايروينگ همچنين مورد ضرب و شتم بدني نيز قرار گرفت و در كانادا بنا به درخواست مركز سايمون و پسينتال، بازداشت و دست بسته از كشور اخراج شد.

عده ای از منتقدین هولوکاست 

موضوع: چهارشنبه چهارم بهمن 1385 20:23

۱.فردريك توبن :
دکتر "فردريك توبن" کارشناس استرالیائی، دکترای فلسفه و مدیر موسسه آدلاید در استرالیا يكی از منتقدين هولوكاست قلمداد مي شود كه به جرم زير سؤال بردن كشتار جمعي يهوديان به وسيله اتاقهای گاز، زندانی هم شده است.
وی در تحليل هولوكاست مي گويد:
«هولوكاست بر سه ادعا كه شامل ادعای كشتار سيستماتيك يهوديان از سوي آلمان هيتلری، اتاق های گاز و قتل عام 6 ميليون يهودی استوار است كه هيچ كدام صحت ندارد. اقدامات هيتلر مشخصاً نه در جهت كشتار سيستماتيك بلكه در راستای انتقال يهوديان با همدستي صهيونيست ها بود و آنان كمك كردند تا يهوديان آلمان به همراه دارائی هايشان به فلسطين اشغالي منتقل شوند.»
توبن تأكيد مي كند:
«هولوكاست يك دروغ است و واكنش هيستريك برخی مقامات سياسی جهان به مخالفت با آن نشان مي دهد كه صهيونيست ها بر اين افراد و دولت ها، نفوذ زيادی دارند. اين پديده در كشورهای اروپايی تبديل به مذهب شده است، در اروپا می توان به حضرت مسيح(ع) و مريم مقدس افترا بست اما نمی توان از يهوديان و هولوكاست انتقاد كرد.»

۲.ارنو.ج.ماير :
پروفسور «ارنو.ج.ماير» از دانشگاه برنستون در كتابش «چرا آلمان تيره و تار نشد؟ آخرين راه حل در تاريخ» به وجود پرسشهایگوناگونی پيرامون هولوكاست اشاره مي كند. «ماير» كه خود يك يهودی است، می گويد:
«پرسش هايم هم چنان پابرجاست. تعداد يهوديانی كه از سال 1942 تا 1945 در آشويتس و ديگر اردوگاهها با مرگ طبيعی از دنيا رفته اند، از يهوديانی كه با مرگ غير طبيعی و از راه های مختلف كشته شده اند بيشتر است. هم اكنون منابع بررسی اتاق های گاز، كم و غير مطمئن است. بيشتر آن چه به عنوان حقايق تا كنون پذيرفته شده، بر اساس اعترافات مسئولان نازی، مجريان محاكمه های پس از جنگ و خاطرات كسانی است كه از اين اردوگاه ها نجات يافته يا آزاد شده اند. بنابراين، شهادت ها بايد با دقت بررسی شود، زيرا ممكن است انگيزه های شخصی متفاوت و پيچيده ای در اين گونه ادعاها تأثير داشته باشد.»
۳.پل فرام :
وی كه خود يكی از منتقدين هولوكاست می باشد و بهای اين انتقاد را نيز پرداخته است، در مصاحبه با خبرگزاری «مهر» مي گويد:
«زير سؤال بردن هولوكاست، مزايا و موضع قدرتمند صهيونيست ها را كه در بسياری از كشورهاي غربی از آن برخوردارند، قطع خواهد كرد. بنابراين هر كسي در اين باره بحث كند و يا ابعادي از داستان هولوكاست را زير سؤال ببرد، بايد ساكت شود.... يهوديان برخوردهاي خشني با تجديد نظر طلبان دارند، آنان باعث شدند تا من از مؤسسّه و هيأت آموزشی «پيل» كه در آن كار مي كردم اخراج شوم و دليل آن هم اين بود كه از حق آزادی بيان افرادی از جمله «دوكالينز»، قهرمان جنگ و روزنامه نگار انگليسي، كه برخی از ابعاد داستان هولوكاست را در فيلم تبليغاتی «فهرست شيندلر» متعلّق به «استيون اسپيلبرگ» زير سؤال برده بود، دفاع كرده بودم.»

۴.روبرت فوريسون :
پروفسور روبرت فوريسون در سال 1929 در فرانسه به دنيا آمد. او تحصيلات تكميلی خود را در دانشگاه سوربن پاريس گذراند و از سال 1974 تا 19۷9 استاد دانشگاه ليون فرانسه بوده است. فوريسون متخصص و كارشناس عالی رتبه بررسی، ارزيابی و شناخت اسناد و مدارك تاريخی است. او پس از سالها مطالعه، بررسی و تحقيق بر روی اسناد جنگ جهانی دوم، در مراكز و مؤسسه های بزرگ مطالعاتی و پژوهشی، به اين نتیجه رسید كه مسأله اتاق های كشتار با گاز و قتل عام يهودی ها (هولوكاست) غیرواقعی است. به عقيد فوريسون اين موضوع از سوی بعضی مجامع و سازمانهای يهودی و كانون های صهيونيستی، با اغراض كاملاً سياسی و اقتصادی ساخته و پرداخته شده است.
فوريسون كه پس از تحقيقات فراوان با نگارش مقالاتی در نشريه لوموند به نقد اسناد مورد استفاده مدعيان هولوكاست پرداخت. اين كار موجب اعتراض مخالفين شد و انتقادها در همان نشريه مطرح شدند. وی نيز آنها را پاسخ داد اما نشریه از انتشار آن خودداری کرد.

عدم امكان انتشار مقالات و پاسخهای فوريسون، وی را به جمع آوري مقالات و پاسخها در قالب كتابی با عنوان «اتاق هاي گاز در جنگ جهانی دوم؛ واقعيت يا افسانه؟» ترغیب کرد. اصل محتوای كتاب را مقالات فوريسون در نشريه لوموند و انتقادهای مخالفان و سپس پاسخهای وی به اين انتقادها، تشكيل می دهد.فوریسون پس از انتشار اولين سری از کتاب، مورد حمله گروههای يهودي در فرانسه قرار گرفت به طوری که حتی مورد ضرب و شتم نیز قرار گرفت.